Optimismu o desconfianza

Foi l'insine Ortega y Gasset quien, analizando la situación de la España del so tiempu, llegó a concluyir nún de los sos artículos: «Si dalgo pasa, ye que nun sabemos lo que pasa».

Na situación actual, na que nos alcontramos somorguiaos nuna crisis económica d'ámbitu global, aínda me parez qu'algamen tola so fuercia ya sentíu la chocante fras d'Ortega, porque, a dicir verdá, dende la órbita política tán brindándosenos diariamente pal.labres endulzaes d'optimismu qu'en nengún casu nun s'atopen respaldaes l.lueu polos datos, que más tarde, cuando éstos se conocen, amosan al desnudu la verdadera realidá de lo que ta pasando.

Agora, nesta dómina de vaques flaques, tolos políticos miren ya confíen n'Obama. Ya nun ye pa menos, porque entró nes nueses vides como'l Salvador, como'l nuevu Mesíes del sieglu XXI, dexando ensin argumentu'l mitu musulmán de que Mahoma yera'l verdaderu Mesíes por ser l'últimu enviáu por Dios a la Tierra. Ante l'asombramientu de millones ya millones de fanáticos creyentes, acaba de ser esbancáu por Obama.

Empicipiamos a duldar, dao lo que se espera del nuevu líder mundial, que'l so reinu seya d'esti mundu, pero en tou casu somos coscientes de que representa güei por güei demasiaes coses, escomenzando pol trescendental fechu hestóricu de faer de abanderáu de lo antirracial al convertise nel primer presidente prietu ya afroamericanu que llega a la Casa Blanca. Representa, amás, la recuperación de la ilusión perdida tres la anoxante dómina del gobiernu de Bush, anque esa ilusión nun tea esenta d'una dosis d'autoengañu qu'en cierta midida parez que nun nos importa que nesti momentu caltrice nel nuesu cuerpu, como si depués de tantu tiempu sin el.la tuviéramos esgalabiaos por recibila. Pero, sobre too, si nos axustamos al tema de la crisis económica que nos ocupa, Obama representa la nuesa gran esperanza, porque del mensaxe que llate nel ambiente ya que a diariu llancen los medios de comunicación, fácilmente se pue presaxar que con él llegará la confianza otra vuelta al sistema, tan necesaria pa cambiar el rumbu de los acontecimientos ya escomenzar a superar la crisis. Ya del mesmu mou que Estaos Xuníos resultó ser en so momentu'l desencadenante d'esti virus que contaminó al mundu entero, asina agora confíase en que tamién al.lí, ya más cola llegada d'Obama, se produza escapao l'ansiáu puntu d'inflexón ya s'entaine la recuperación económica.

Ya mientres escampla, ye tiempu pa los bruxos ya aldovinos; ye tiempu pa que analistes económicos, tertulianos sabelotoo de radio ya televisión, ilustres personaxes,... toos xueguen, ya se ganen la vida con ello, a faer pronósticos ya a agüerar el futuru mientres los rayos ya la tuena agucen la nuesa medrana embaxo la escuridá de los grandes nublarrones que nos anubren.

Tamién ente tanto, en mediu d'esta gran incertidume, los nuesos gobernantes estatales ya autonómicos traten de faer afuxir les nueses l.lerces con paños calientes de desmidíu optimismu, afirmando que na segunda mitá del añu en cursu escomenzaremos a ver la l.luz de la salida del túnel. ¿Tranquilizador o inquietante? Porque seique lo pior de lo que pasa nun ye lo que pasa, sinon qu'amás te traten d'apaciguar con inventaes predicciones de lo que va a pasar, acasu sin pensar que cuando se exhibe demasiao optimismu que l.lueu los fechos s'encarguen de contradicir lo que por contra s'infunde a la xente ye abonda desconfianza.