<atachu [Qu. Tb. Sm. Md. PSil. As]. +atoyu [y Bi. y Llg]. +ateyu [Ay. Ll]. //atayo [Eo].>
Atajo [Lln. Os. Rs. Pa. Cb. Cg. Cp. Ac. Bi. Llg. Sb. Ay. Ll. Sd. Qu. Tb. Sm. Md. PSil. As. An. Gr. Cd. Pr. Vd. Tox. /Eo/. JH. R]: Dar atayu a dalguna cosa [JH]: Char pel atayu ‘tirar por el camino más corto’ [LC].
Dichos, refranes y textos de literatura oral
L’atayu, menos camín y más trabayu. [Cb]
El que va pel atayu dos veces tien trabayu. [LC]
Non hai atayu sin trabayu, nin rodeo sin meneo. [LC]
Al mozu folixeru échalu pel senderu, al qu’apenque al trabayu, trailu pel atayu. [LC]